Sai Baba satyaram
శ్రీ సాయి సచ్చరిత్రము – మూడవ అధ్యాయము
ఓం శ్రీ సాయిశ్వరాయ నమః

సాయి అనుమతి – ఒక దివ్య వాగ్ధానం
గత అధ్యాయంలో వర్ణించినట్లుగా, శ్రీ సాయిబాబా “సచ్చరిత్ర” రచనకు పూర్తి అనుమతి ఇచ్చారు. ఆయన ఇలా అన్నారు:
“ఈ సచ్చరిత్ర రచనకు నా సంపూర్ణ సమ్మతి. నీవు ఈ పనిని ధైర్యంగా కొనసాగించు. భయపడవద్దు. మనస్సు స్థిరంగా ఉంచు. నా మాటలపై విశ్వాసం ఉంచు. నన్ను శ్రద్ధాభక్తులతో కొలిచినవారు నా లీలలు విని గుండెల్లో నిలుపుకుంటే, వారిలో మమకారం తగ్గిపోతుంది. వారి హృదయాలలో గాఢమైన భక్తి, ప్రేమ ఉప్పొంగుతుంది. ఎవరు నా కథలలో మునిగిపోతారో, వారికి జ్ఞానరత్నాలు దొరుకుతాయి.
ఈ మాటలు రచయితను ఎంతో ఆనందింపజేశాయి. ఆయన భయం విడిచి ధైర్యంగా ముందుకు సాగారు. మాధవరావు దేశపాండేతో మాట్లాడుతూ బాబా మరింతగా ఇలా చెప్పారు:
“నా నామాన్ని ప్రేమతో జపించే వారి కోరికలు నేను నెరవేర్చుతాను. వారి భక్తి పెరుగుతుంది. నేను వారిని అన్ని దిశల నుండి రక్షిస్తాను. నన్ను శ్రద్ధగా పూజించే వారు నా లీలలు వింటే, వారికి సంతోషం, శాశ్వత తృప్తి కలుగుతుంది. నన్ను ధ్యానించేవారిని బంధనాల నుంచి విడిపించడమే నా ప్రధాన లక్ష్యం. నా నామస్మరణ వల్ల,
చెడు మాటలు, చెడు వినికిడి వల్ల కలిగే పాపాలన్నీ పోతాయి.”

భక్తులకు వేర్వేరు పనులు నియమించుట
శిరిడిలో బాబా ఆశ్రమాన్ని ఒక ఆధ్యాత్మిక గురుకులంగా మార్చారు. అక్కడికి వచ్చే భక్తులందరినీ ఒక్కటిగా చేసేవారు. వారి బుద్ధికి తగిన విధంగా, వారి ధర్మబద్ధమైన జీవితానికి ఉపకరిస్తూ వివిధ పనులను అప్పగించేవారు.
బాబా దగ్గర ఉండే కొంతమంది భక్తులకు రోజువారీ పనుల్ని నియమించేవారు. ఉదాహరణకి:
కొంతమంది భక్తులు బాబా ఉపయోగించే పాదుకలు తీసుకురావడమో, నీళ్లు అందించడమో చేస్తారు.
మరికొంతమంది భక్తులు లావణ్యంగా గుడిని శుభ్రపరిచే పనిలో నిమగ్నమవుతారు.
కొందరు భక్తులు, సాయంత్రం దీపాలు వెలిగించేవారు.
ఒకడు భక్తి గీతాలు పాడుతూ చుట్టూ ఉన్నవారిని స్ఫూర్తితో నింపుతాడు.
మరొకడు బాబాకు చెరుకురసం తెచ్చేవాడు.
ఇలా ప్రతి ఒక్కరికి తగిన విధంగా కర్మపథంలో నిమగ్నం అయ్యే అవకాశం ఇస్తూ, వారు పరమార్థాన్ని పొందే మార్గం చూపించేవారు.
బాబా ఉద్దేశం ఏంటంటే, పనిలో పుణ్యముందనీ, సేవలోనే ముక్తి సాధ్యమని. సాధారణమైన పనులనూ, భగవత్ప్రేరణతో చేసినప్పుడు అవి కూడా ఒక పూజగా మారతాయని ఆయన నమ్మకం.
కాకాసాహెబ్ దీక్షిత్ వారి ఆశ్రమ నిర్మాణం
కాకాసాహెబ్ దీక్షిత్ గారు ఒక విద్యావంతుడు, ధర్మపరుడు. ఆయన ముంబయిలో ఉన్నప్పుడు బాబా మహిమ గురించి విన్న వెంటనే శిరిడికి వచ్చారు. అక్కడ బాబా దర్శనంతో మనసు నిండిపోయింది. ఇక జీవితం మొత్తం బాబా సేవకే అంకితం చేయాలని నిశ్చయించుకున్నారు.
బాబా అనుమతితో, 1910లో శిరిడిలో తన సొంత ఖర్చుతో ఒక రెండు అంతస్థుల భవనాన్ని నిర్మించారు. అది ఒక చిన్న ఆశ్రమంలా మారింది. భక్తులు అక్కడ తలదాచుకునేందుకు, ధ్యానం చేయడానికి, బాబా వద్ద భక్తితో ఉండేందుకు అవకాశం కలిగింది.
ఈ భవనం పేరు “దీక్షిత్ వాడా”గా ప్రసిద్ధి చెందింది. శిరిడిలోని భక్తుల కేంద్రంగా ఇది మారింది. అక్కడే భక్తులు సమావేశమై బాబా మహిమలు, అనుభవాలు పంచుకునేవారు.
బాబా సాదాసీదా జీవన విధానాన్ని బోధించినా, ఆయన అనుమతినిచ్చిన ఈ నిర్మాణం బాబా ఆశీస్సులతో పవిత్ర స్థలంగా మారింది. దీక్షిత్ గారి తపస్సు, భక్తి, నిర్మాణాన్ని బాబా సంతోషంతో ఆశీర్వదించారు.
బాబా యొక్క స్మృతిశక్తి మరియు భవిష్యత్తు జ్ఞానం
బాబా సాధారణ మనిషిలా కనిపించినా, ఆయన శక్తులు అసాధారణమైనవి. ఆయనకు గతం, వర్తమానం, భవిష్యత్తు అన్నీ స్పష్టంగా తెలుసు. ఇది అనుభవించిన భక్తులే చెప్పిన వాస్తవం.
ఒకసారి ఒక భక్తుడు బాబా వద్దకు వచ్చాడు. అతని చేతిలో ఎటువంటి సూచన లేకుండా బాబా ఇలా అన్నాడు: “నీ తల్లి ఆరోగ్యంగా ఉన్నారు. నీ తమ్ముడు వచ్చే వారం ఇంటికొస్తాడు. భయపడవద్దు.” ఆ భక్తుడు ఆశ్చర్యపోయాడు — బాబా తన గురించి అంతా ఎలా తెలిసింది?
మరో సందర్భంలో, బాబా ఒకరికిచెప్పిన మాట నిజమై తిరిగి అతనికి ప్రయోజనం చేకూరింది. “వీధిలో ఉన్న పశువు నీ సమస్యకు పరిష్కారం చూపుతుంది,” అని బాబా చెప్పగా, కొద్ది రోజులకే అది నిజమై, అతడి ఆర్థిక సమస్య ఒక ఒడిదొడుకుల వ్యాపార మార్గంలో పరిష్కారమయ్యింది.
బాబా మాటల్లో అంతరార్థం ఉండేది. ఆయన చెప్పిన మాటలు అప్పట్లో అర్థం కాకపోయినా, తరువాత పరిస్థితుల్లో అవి నిజమవడం వల్ల భక్తులు ఆయనను సచ్చిదానంద గుణాలు కలిగిన దైవమని భావించేవారు.
బాబా తన భక్తులను ఎప్పుడూ కాపాడేవారు. ఆయనకు ఎవరి మనసులో ఏముందో ముందే తెలుసు. ఇది ఆయన అపారమైన స్మృతిశక్తి, భవిష్య జ్ఞానం వల్లే సాధ్యమైంది.
ఓం నమో శ్రీ సాయినాథాయ నమః
శాంతిః శాంతిః శాంతిః
మూడవ అధ్యాయము సంపూర్ణము.
।సద్గురు శ్రీ సాయినాథార్పణమస్తు।
।శుభం భవతు।